webuitvinder Tim Berners-Lee zegt dat hij in een ‘strijd om de ziel’ van het internet zit
Technologie is niet neutraal
Berners-Lee traceert de eerste corruptie van het web tot de commercialisering van het domeinnaamsysteem, waarvan hij denkt dat het webgebruikers beter zou hebben gediend als het door een non-profitorganisatie in het algemeen belang was beheerd. In plaats daarvan, zegt hij, werd in de jaren negentig de .com-ruimte aangespannen door “charlatans”.
“De Amerikanen waren erg enthousiast over het commercialiseren van het internet ... de grens overschrijden van een academisch iets naar een commercieel ding zijn,” vertelt hij Guardian Australia uit Brisbane.
Het streven naar winst werd al snel een drijvende kracht in de manier waarop het internet werd ontworpen. Maar pas in 2016 – hetzelfde jaar dat hij de Turing-prijs won – lieten de Amerikaanse verkiezingen Berners-Lee zien hoe giftig het web kon zijn. Twee jaar later vertelde hij Vanity Fair dat hij “verwoest” was door de misbruiken van het web.
Samenwerking en compassie
Het probleem verergeren is monopolisatie. De dominantie van Facebook en Google is slecht voor innovatie en slecht voor het web, zegt hij, omdat monopolies in de weg staan om systemen te bouwen die echt pro-menselijk zijn. Hoeveel bedrijven hebben uw (identieke) gegevens immers in niet-transparante en incompatibele systemen?
Sinds de teleurstelling van Berners-Lee tien jaar geleden heeft hij alles naar een project gegooid dat de manier waarop gegevens op het web worden bewaard, bekend als het Solid (social linked data)-protocol, volledig verschuift. Het is activisme dat geworteld is in de macht van mensen – niet anders dan de eerste jaren van het web.
Deze versie van het internet zou de persoonlijke soevereiniteit turbochargen en de controle teruggeven aan gebruikers.
“Als mensen enthousiast zijn, krijgen ze een twinkeling in hun oog en beginnen ze te coderen alleen maar vanwege wat ze zich kunnen voorstellen”, zegt hij over ontwikkelaars die het concept “krijgen”.
